Domek z białego zrobił się szary, potem zaczęła mu wyrastać kasztanowa czapeczka. Początkowo szło to tak sobie:

Z czasem jednak czapeczka zyskała bardziej dostojny wygląd.

To dostojeństwo znikało jednak po przejściu na tyły:

Na szczęście stan ten nie trwał zbyt długo. Szmaragd zyskał brakujące dachówki a nawet fragmenty tynku (w miejscach, później, trudno dostępnych bez deptania po dachówce).

Widać ten drobny szczegół? Nie? Na prawdę nie widzisz okien?! Bram garażowych też?! Nareszcie w środku przestał hulać wiatr. I jakoś tak przytulniej się zrobiło. Przytulniej ale nie cieplej. Choć położenie wełny na pewno wpływa i na temperaturę wewnątrz.

Tam gdzie pojawił się tynk, tam pojawiła się i podbitka.

Jak widać zima też dała o sobie znać. Podniesieniu temperatury wewnątrz posłużył taki oto piecyk:

Ładny ten nasz domek jest… Czy to jawa? A może śnię!

W tej chwili mamy już jedne drzwi zewnętrzne (niestety zdjęcia zostały w aparacie). Po niedzieli powinny się pokazać z dawna wyczekane (8 tygodni!) drzwi frontowe. Tymczasem zapadła cisza i zamarł ruch wszelaki. Pan Majster wraz z ekipą zniknął i pojawi się dopiero po Świętach. Krótko po nim zjawi się Pan Elektryk i Pan Odkurzacz.